روش و آداب ختم سوره ملک + متن و صوت
یکی دیگر از سوره های بافضیلت قرآن که روایات بسیاری در باب فضیلت و برکات آن آمده است سوره ملک است.در این مطلب به فضایل و برکات سوره ملک و همچنین ختوم مجرب این سوره اشاره شده است.
آشنایی با سوره ملک
شصت و هفتمین سوره قرآن سوره ملک است و از سوره های مکی می باشد که در جزء بیست و نهم قرآن جای دارد. نام دیگر این سوره تبارک می باشد از آنجا که کلمه ملک و تبارک در آیه اول این سوره آمده است به این اسامی نام گذاری شده اند. در رابطه با شان نزول این سوره از ابن عباس نقل شده است که این سوره در مورد مشرکانی یا منافقانی است که در حق پیغمبر (صلی الله علیه و آله) ناروا و ناسزا میگفتند و به یکدیگر سفارش میکردند که آهسته سخن گویید که به گوش محمد و اصحاب او نرسد؛ ولی جبرئیل آن حضرت را از حرفهای آنان آگاه ساخت و بر این نکته تأکید کرد چه سخن به آهستگی گویید چه با صدای بلند، خدا به باطن شما آگاه است که در آیه سیزدهم سوره ملک به این موضوع اشاره شده است.در متن این سوره به موضوعات مهمی پرداخته شده است که عبارتند از:
صفات خداوند
آفرینش و مرگ و حیات در جهت آزمایش الهی و انتخاب اصلح
نظام شگفت انگیز خلقت مخصوصا آفرینش آسمان ها، ستارگان، زمین و مواهب آن و همچنین آفرینش پرندگان و آب های جاری و آفرینش گوش و چشم و ابزار شناخت
عذاب دوزخ و گفتگوهای ماموران عذاب با دوزخیان
تبریک و تحسین خداوند در مورد فرمانروایی و حاکمیت و قدرت مطلقه او.
روایاتی درباره فضیلت سوره ملک
1.در کتاب مجمع البیان از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) روایت شده است هرکس سوره ملک را در هنگام شب قرائت کند به مانند کسی است که شب قدر را احیا کرده است. همچنین در مستدرک الوسائل از ایشان روایت شده است سوره ملک از طرف قاری و صاحب این سوره در روز قیامت مجادله می کند و برای او طلب آمرزش و مغفرت می کند.2.در کتاب تفسیر نورالثقلین از امام علی (علیه السلام) نقل شده است هر کس این سوره را حداقل روزی یک بار بخواند در روز قیامت با چهره همانند جمال یوسف(علیه السلام) بر بال های فرشتگان درمی آید.
3.از امام باقر (علیه السلام) روایت شده است کسی که سوره ملک را در شب بخواند بسیار عبادت کرده و از غافلین نوشته نمی شود و من آن را بعد از نماز عشاء در نماز نشسته می خوانم و پدرم آن را در شب و روز می خواند.
4.در روایت دیگری از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) آمده است کسی که سورهی تبارک را پیش از خواب بخواند خداوند سی حسنه برای او می نویسد و سی گناه وی را محو می کند و سی درجه بر درجات او می افزاید و تا زمان بیداری و برخاستن فرشته ای او را از هر آفت و گزندی محافظت می نماید.
5.در روایتی از امام صادق (علیه السلام) آمده است هر کس سوره ملک را برای میتی بخواند از عذابی که در آن است تخفیف داده می شود و اگر قرائت کننده به اموات هدیه کند ثواب آن با سرعت برق به آنها می رسد.
طریقه ختم سوره ملک
1.یکی از ختوم مجربی که در راستای برآورده شدن حاجات بیان شده است بدین صورت است که هر یک از این سورهها را روزی چهارده بار بدون کم و زیاد بخوانید و هدیه به چهارده معصوم کنید، بدین ترتیب که روز شنبه اِنّا فَتَحنا، یک شنبه سوره یس، دوشنبه سوره واقعه، سهشنبه سوره الرحمن، چهارشنبه سوره جن، پنج شنبه سوره ملک یا تبارک و جمعه سوره الم سجده که بدون تردید به یاری حق تعالی حاجتش برآورده می گردد.2.اگر به دنبال ختم مجربی برای خانه دار شدن هستید در روایات است که سوره ملک را بعد از نماز صبح بدون اینکه با کسی صحبتی کنید به طور پشت سر هم چهل بار بخوانید که البته به رزق و روزی نیز وسعت می بخشد و بدهی و قرض ها را رفع می کند.
3.اگر زنان باردار به دنبال سلامتی جنین خود هستند می توانند در ماه دوم بارداری روز های پنج شنبه و جمعه سوره ملک را بخوانند.
4.پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در رابطه با کسی که دندان درد دارد می فرماید آن شخص می تواند برای تسکین درد دندانش انگشتش را بر دندانی که درد میکند بگذارد و آیه بیست و سوم سوره ملک را هفت مرتبه بخواند.
سوره ملک با ترجمه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان
تَبَارَکَ الَّذِی بِیَدِهِ الْمُلْکُ وَهُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿1﴾
بزرگوار و خجسته است آنکه فرمانروایى به دست اوست و او بر هر چیزى تواناست (1)
الَّذِی خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَیَاةَ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِیزُ الْغَفُورُ ﴿2﴾
همان که مرگ و زندگى را پدید آورد تا شما را بیازماید که کدامتان نیکوکارترید و اوست ارجمند آمرزنده (2)
الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا مَا تَرَى فِی خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِنْ تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِنْ فُطُورٍ ﴿3﴾
همان که هفت آسمان را طبقه طبقه بیافرید در آفرینش آن خداى بخشایشگر هیچ گونه اختلاف و تفاوتى نمى بینى بازبنگر آیا خلل و نقصانى مى بینى (3)
ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ کَرَّتَیْنِ یَنْقَلِبْ إِلَیْکَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِیرٌ ﴿4﴾
باز دوباره بنگر تا نگاهت زبون و درمانده به سویت بازگردد (4)
وَلَقَدْ زَیَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْیَا بِمَصَابِیحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّیَاطِینِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِیرِ ﴿5﴾
و در حقیقت آسمان دنیا را با چراغ هایى زینت دادیم و آن را مایه طرد شیاطین قواى مزاحم گردانیدیم و براى آنها عذاب آتش فروزان آماده کرده ایم (5)
وَلِلَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ ﴿6﴾
و کسانى که به پروردگارشان انکار آوردند عذاب آتش جهنم خواهند داشت و چه بد سرانجامى است (6)
إِذَا أُلْقُوا فِیهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِیقًا وَهِیَ تَفُورُ ﴿7﴾
چون در آنجا افکنده شوند از آن خروشى مى شنوند در حالى که مى جوشد (7)
تَکَادُ تَمَیَّزُ مِنَ الْغَیْظِ کُلَّمَا أُلْقِیَ فِیهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ یَأْتِکُمْ نَذِیرٌ ﴿8﴾
نزدیک است که از خشم شکافته شود هر بار که گروهى در آن افکنده شوند نگاهبانان آن از ایشان پرسند مگر شما را هشدار دهنده اى نیامد (8)
قَالُوا بَلَى قَدْ جَاءَنَا نَذِیرٌ فَکَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَیْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِی ضَلَالٍ کَبِیرٍ ﴿9﴾
گویند چرا هشدار دهنده اى به سوى ما آمد ولى تکذیب کردیم و گفتیم خدا چیزى فرو نفرستاده است شما جز در گمراهى بزرگ نیستید (9)
وَقَالُوا لَوْ کُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا کُنَّا فِی أَصْحَابِ السَّعِیرِ ﴿10﴾
و گویند اگر شنیده و پذیرفته بودیم یا تعقل کرده بودیم در میان دوزخیان نبودیم (10)
فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقًا لِأَصْحَابِ السَّعِیرِ ﴿11﴾
پس به گناه خود اقرار مى کنند و مرگ باد بر اهل جهنم (11)
إِنَّ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ کَبِیرٌ ﴿12﴾
کسانى که در نهان از پروردگارشان مى ترسند آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ خواهد بود (12)
وَأَسِرُّوا قَوْلَکُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿13﴾
و اگر سخن خود را پنهان دارید یا آشکارش نمایید در حقیقت وى به راز دلها آگاه است (13)
أَلَا یَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ ﴿14﴾
آیا کسى که آفریده است نمى داند با اینکه او خود باریک بین آگاه است (14)
هُوَ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِی مَنَاکِبِهَا وَکُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَإِلَیْهِ النُّشُورُ ﴿15﴾
اوست کسى که زمین را براى شما رام گردانید پس در فراخناى آن رهسپار شوید و از روزى خدا بخورید و رستاخیز به سوى اوست (15)
أَأَمِنْتُمْ مَنْ فِی السَّمَاءِ أَنْ یَخْسِفَ بِکُمُ الْأَرْضَ فَإِذَا هِیَ تَمُورُ ﴿16﴾
آیا از آن کس که در آسمان است ایمن شده اید که شما را در زمین فرو برد پس بناگاه زمین به تپیدن افتد (16)
أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِی السَّمَاءِ أَنْ یُرْسِلَ عَلَیْکُمْ حَاصِبًا فَسَتَعْلَمُونَ کَیْفَ نَذِیرِ ﴿17﴾
یا از آن کس که در آسمان است ایمن شده اید که بر سر شما تندبادى از سنگریزه فرو فرستد پس به زودى خواهید دانست که بیم دادن من چگونه است (17)
وَلَقَدْ کَذَّبَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَکَیْفَ کَانَ نَکِیرِ ﴿18﴾
و پیش از آنان نیز کسانى به تکذیب پرداختند پس عذاب من چگونه بود (18)
أَوَلَمْ یَرَوْا إِلَى الطَّیْرِ فَوْقَهُمْ صَافَّاتٍ وَیَقْبِضْنَ مَا یُمْسِکُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمَنُ إِنَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ بَصِیرٌ ﴿19﴾
آیا در بالاى سرشان به پرندگان ننگریسته اند که گاه بال مى گسترند و گاه بال مى آنند جز خداى رحمان کسى آنها را نگاه نمى دارد او به هر چیزى بیناست (19)
أَمَّنْ هَذَا الَّذِی هُوَ جُنْدٌ لَکُمْ یَنْصُرُکُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمَنِ إِنِ الْکَافِرُونَ إِلَّا فِی غُرُورٍ ﴿20﴾
یا آن کسى که خود براى شما چون سپاهى است که یاریتان مى کند جز خداى رحمان کیست کافران جز گرفتار فریب نیستند (20)
أَمَّنْ هَذَا الَّذِی یَرْزُقُکُمْ إِنْ أَمْسَکَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوا فِی عُتُوٍّ وَنُفُورٍ ﴿21﴾
یا کیست آن که به شما روزى دهد اگر خدا روزى خود را از شما باز دارد نه بلکه در سرکشى و نفرت پافشارى کردند (21)
أَفَمَنْ یَمْشِی مُکِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّنْ یَمْشِی سَوِیًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ ﴿22﴾
پس آیا آن کس که نگونسار راه مى پیماید هدایت یافته تر است یا آن کس که ایستاده بر راه راست مى رود (22)
قُلْ هُوَ الَّذِی أَنْشَأَکُمْ وَجَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِیلًا مَا تَشْکُرُونَ ﴿23﴾
بگو اوست آن کس که شما را پدید آورده و براى شما گوش و دیدگان و دلها آفریده است چه کم سپاسگزارید (23)
قُلْ هُوَ الَّذِی ذَرَأَکُمْ فِی الْأَرْضِ وَإِلَیْهِ تُحْشَرُونَ ﴿24﴾
بگو اوست که شما را در زمین پراکنده کرده و به نزد او ست که گرد آورده خواهید شد (24)
وَیَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ ﴿25﴾
و مى گویند اگر راست مى گویید این وعده کى خواهد بود (25)
قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ ﴿26﴾
بگو علم آن فقط پیش خداست و من صرفا هشدار دهنده اى آشکارم (26)
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِیئَتْ وُجُوهُ الَّذِینَ کَفَرُوا وَقِیلَ هَذَا الَّذِی کُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ ﴿27﴾
و آنگاه که آن لحظه موعود را نزدیک ببینند چهره هاى کسانى که کافر شده اند در هم رود و گفته شود این است همان چیزى که آن را فرا مى خواندید (27)
قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَهْلَکَنِیَ اللَّهُ وَمَنْ مَعِیَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَنْ یُجِیرُ الْکَافِرِینَ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ ﴿28﴾
بگو به من خبر دهید اگر خدا مرا و هر که را با من است هلاک کند یا ما را مورد رحمت قرار دهد چه کسى کافران را از عذابى پر درد پناه خواهد داد (28)
قُلْ هُوَ الرَّحْمَنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَیْهِ تَوَکَّلْنَا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِی ضَلَالٍ مُبِینٍ ﴿29﴾
بگو اوست خداى بخشایشگر به او ایمان آوردیم و بر او توکل کردیم و به زودى خواهید دانست چه کسى است که خود در گمراهى آشکارى است (29)
قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُکُمْ غَوْرًا فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِمَاءٍ مَعِینٍ ﴿30﴾
بگو به من خبر دهید اگر آب آشامیدنى شما به زمین فرو رود چه کسى آب روان برایتان خواهد آورد (30)
منبع: سایت راسخون
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}